Archive for March, 2017

از من نپرس که آیا می تونی به من اعتماد کنی یا نه. من کوچکترین علاقه ای به مجاب کردن ملت نسبت به قابلیت اعتماد پذیری خودم ندارم. این تویی که باید تصمیم بگیری با توجه به شناختی که داری من می تونم آدم مناسبی برای اعتماد تو باشم یا نه. پس بیا و محض رضای خدا بار انتخابهات رو روی دوش طرف مقابلت ننداز.

 

***

僕が僕でいられる, 理由を探していた

 あなたの胸の中で 生きている僕がいるのならば,

 暗闇も長い坂道も, 越えて行けるような 僕になれるはず

それぞれに今を歩いてる僕らが笑えるように,

 生きている意味を確かめ合いながら進めるように,

 名前を呼ぶよ あなたの名前を, あなたがあなたでいれるように

 

برای اینکه بتونم اونچه که هستم باقی بمونم، به دنبال دلیلی می‌گشتم

اگر بتونم توی قلبت جایی برای خودم داشته باشم،

می‌تونم به هر راه دراز و به هر تاریکی عمیقی غلبه کنم.

می‌تونم اون چیزی باشم که واقعا باید باشم.

اگر اینطور باشه، هر کدوممون می‌تونیم در حالی که دوباره لبخند می‌زنیم به راه خودمون بریم.

می‌تونیم در حالی که معنایی برای زندگی‌هامون پیدا کردیم، به جلو حرکت کنیم.

اون وقت، من یک نام رو صدا می‌زنم

نام تو رو!

و تو می‌تونی همو‌ن‌طور که هستی باقی بمونی.

 

「Namae wo Yobu yo」

Luck Life

Friday. March 17, 2017. 08:28 P.M

27 اسفند 1395

ده دقیقه‌ای دراز کشیدم روی تخت و نگاهم رو دوختم به نور لامپ اون‌طرف چارچوب در. داشت قرارهاش رو تنظیم می‌کرد. کارش که تموم شد، لبخندی زد و پرسید بریم؟

گفتم تمومه؛ بریم.

 

و این نشون سال‌های سختی زندگانی منه؛ یاد و خاطری که توی تخت آذر و پشت پنجرۀ کم‌فروغ اتاقش، یکسال منتظر باقی می‌مونه تا برگردم…

頼むから勘弁してくれよ。何とか、どうか、終わらさせてくれないか。

Friday. March 17, 2017. 04:54 P.M

27 اسفند 1395

به تصورم که اول سال هیچ تفاوت بخصوصی با زمان های دیگۀ سال نداره؛ اتفاقا این آخرشه که متفاوت و هیجان انگیزه.

فقط آخر ساله که این فرصت نصیبت میشه قشنگ یه چند ساعتی تو ترافیک بمونی؛ فقط همین بکباره که می تونی زیر بمباران خمپاره و موشک برگردی خونه؛ حتی می تونی بری دستفروش بازی کنی! بچه هایی که مدت ها ندیدی رو، به بهانۀ آخر سال حتما ببینی.

می تونی نقشه های بزرگ بکشی و از بابتشون دلت غنج بزنه از این فکر که یعنی سال دیگه این موقع چقدر از امروز خودت جلو زدی.

حالا با تمام این تفاسیر، آخرش از اولش هیجان انگیزتر نیست؟

Tuesday. March 14, 2017. 09:52 P.M

24 اسفند 1395

 

ایمیل زده که: کاربر گرامی!

ما به باد فنا رفتیم؛ پیشاپیش از صبر و بردباری شما سپاسگزاریم!

 

اینطوریه که گاهی میزنه به سر آدم که بره یه سایت بزنه و خودش رو خلاص کنه ها! چرا این کار رو نمی کنم واقعا؟ ذله شدم تو این 7-8 سال که!

 

Monday. March 13, 2017. 07:04 P.M

23 اسفند 1395

من علاقۀ خاصی به روزهای ابری و بارونی دارم. مخصوصا که نسیم خنکی بیاد و بره، نم بارونی بزنه و در حالی که نشستی تو لابی دانشکدۀ نه چندان بزرگ ما، با بروبچه ها گپی بزنی و هر از چند گاهی هم با اساتید و کارمندها.

به هر حال، در چنین روز ابری و خوشایندی که نم بارونی میزد و اتفاقا مراسم آخر سال دانشکده هم بود، پروپوزال عجیب و غریب من تصویب شد! لول

Monday. March 13, 2017. 06:14 P.M

23 اسفند 1395

 

چیزی که تو رو الان داره خسته می کنه، اصولا مدتهاست که بقیه رو خسته کرده.

خویشتنِ ما اغلب آخرین آدمهایی هستن که به این مرحله می رسن.

 

Saturday. March 11, 2017. 09:31 P.M

21 اسفند 1395

 

می پرسه تو بالاخره رفتی دکتر؟

بله… خیلی متشکرم که بعد از هشت روز این سوال رو ازم می پرسی : ))

 

پ.ن: باریکلا! Picofile دوباره حماسه آفرید!

Saturday. March 11, 2017. 09:00 P.M

21 اسفند 1395

 

そうじゃない！求めるものは 強くこの手で掴もう。

泣いたって変わらないなら 笑っても同じ　そう思っていた、 大事なものが守れないのは 弱い僕のせいそう思っていた

 どうして？ いまここに僕がいる理由は 誰が解らなくてもいい そう君がいれば！

***

Sou janai! motomeru mono wa, Tsuyoku kono te de tsukamou

,Naitatte kawaranai nara, Warattemo onaji sou omotteita

Daiji na mono ga mamorenai no wa, Yowai boku no sei sou omotteita.

Doishite?

Ima koko ni boku ga iru riyuu wa, Dare ga wakarankutemo ii

Sou kimi ga ireba!

***

اینطور نیست! تمام اونچه که به دنبالشم رو با همین دست‌ها محکم خواهم گرفت.

فکر می‌کردم که اگر گریه چیزی رو عوض نمی‌کنه؛ پس خندیدن هم تفاوتی ایجاد نمی‌کنه.

فکر می‌کردم این تقصیر منه که به خاطر ضعف‌هام نمی تونم از تمام چیزهایی که برام ارشمندن محافظت کنم

نمی‌دونم چرا؛ اما تا زمانی که تو در کنارم باشی،

اهمیتی نمی‌دم اگر بقیه دلیل حضورم رو درک نکنن.

Kono Te de

「Akatsuki Rin」

Thursday. March 9, 2017. 10:31 P.M

19 اسفند 1395

:Internationl Symposium

Future Prospects of Japan-Iran Relations

 

Luster Ware: Revival for 50 years

Director General of Cultural Heritage/Former Ambassador of I.R to Japan/Ambassador of I.R to Japan

Wednesday. March 8, 2017. 09:00 P.M

18 اسفند 1395

چیزهایی در مورد آدم‌ها وجود داره که گاهی می‌تونیم بهشون توجه کنیم؛ مثلا اینکه اصرار نداشته باشیم دیگران رو حتما بریزیم تو قالب خودمون تا حاضر به مزه‌مزه کردنشون بشیم؛ شاید که تو قالبِ به ظاهر بی‌نمک خودشون هم بامزه باشن. همم؟

آدم‌ها شبیه پیش فرض‌های ذهن ما نیستن؛ شبیه خودشونن. لزومی نداره حتما درکشون کنیم؛ اما تا زمانی که همون شکلی نپذیرفتیمشون، انتظاری هم نمی‌ره که اون‌ها ما رو همون‌طوری که هستیم بپذیرن.

شاید که پشت پذیرش تو از آدم‌ها، ـدرست همون شکلی که هستن ـ دنیای جالبی وجود داشته باشه که تو ازش بی خبری؛ کسی چه می‌دونه.

Tuesday. March 7, 2017. 08:28 P.M

17 اسفند 1395