روز نوشتهها…
حقیقتش تا وقتی اینجا مشغول به کار نشده بودم، به تفاوت بین «اهل عمل بودن» و «بی کله بودن» فکر نکرده بودم. یعنی اصلا دغدغه م نبود.
برای اینکه آدم اهل عملی به شمار بیاین باید بیشتر از اینها دست به حساب و کتاب بزنین.
اگر این اتفاق بیفته، نتیجه میشه «عمل حساب شده ای که خلاقه ست؛ و البته کمی هم ریسک همراهشه.»
خب… به هر حال شما هم اگر جیبتون خالی بشه و چند وقتی بهتون حقوق ندن، احتمالا به صرافت تعریف دقیق از معانی کهنه ای که یه زمانی زیاد به گوشتون می خورده، میفتین.
هووم؟
هی؛ این تویی که از توی جعبه اومدی بیرون.
یعنی بچه های این دوره زمونه ها…
حال آدم رو می خوان به هم بزنن گاهی. یک ریز تو این برنامه ها در حال چرند گفتن و فرستادن سند تو آل و فروارد کردن یه مشت چیز بیمزه ان که فقط خودشون میتونن بهش بخندن.
واقعا هر چقدر نگاه می کنم، درک نمی کنم این رفتارها رو. آدمی که این همه فک میزنه اصلا وقت می کنه فکر هم بکنه؟!
حقیقتا نه دوست داشتم متعلق به گذشته باشم، نه آینده. دهۀ 60 ای ها با تمام سختی هایی که تجربه کردن، انصافا بهترین گروهی بودن که میتونستم توشون متولد شده باشم.
まあ… دست کم بهتر از اونچه که الان دارم از پشت سری ها میبینم.
چه فرقی هست بین دو جملۀ «دیدن آینده» و «پیش بینی آینده»؟
منظورم مبانی نظریش نیست.
、お前は変われ」
「。変わらなかった、俺の変わりに
”。。。分かってる、ここで俺は変わる。俺自身を変革させる”
حقیقت اینه که هر واقعه ای جنبه های متعددی داره. اینکه تو چقدر بتونی روی سرانجام اون واقعه تاثیر بذاری، بستگی مستقیمی داره به اینکه جنبه های تحت کنترل تو، چقدر نسبت به جنبه های دیگه به اون قضیه و جنبه های دیگرش غالب باشن.
بدترین و هولناکترین تفکری که در مورد یه موجود Immortal میتونی داشته باشی اینه که سعی کنی بکشیش، فقط به این خاطر که ببینی آیا واقعا میمیره یا نه.
از این بدتر دیگه نمی تونه باشه!
落ち着け、私。
!!!……怒るな、怒 る な
وقتی بعد از سه ماه دوری از گلوتن و پروتئین، حسابی از خجالت خودت در میای! D:
。。。あ
コルヂ.パリ、２７歳。
すっかりやさぐれた大人になりました！