:Internationl Symposium
Future Prospects of Japan-Iran Relations
Luster Ware: Revival for 50 years
Director General of Cultural Heritage/Former Ambassador of I.R to Japan/Ambassador of I.R to Japan
08MAR
Kotodamashi
07MAR
+
چیزهایی در مورد آدم‌ها وجود داره که گاهی می‌تونیم بهشون توجه کنیم؛ مثلا اینکه اصرار نداشته باشیم دیگران رو حتما بریزیم تو قالب خودمون تا حاضر به مزه‌مزه کردنشون بشیم؛ شاید که تو قالبِ به ظاهر بی‌نمک خودشون هم بامزه باشن. همم؟
آدم‌ها شبیه پیش فرض‌های ذهن ما نیستن؛ شبیه خودشونن. لزومی نداره حتما درکشون کنیم؛ اما تا زمانی که همون شکلی نپذیرفتیمشون، انتظاری هم نمی‌ره که اون‌ها ما رو همون‌طوری که هستیم بپذیرن.
شاید که پشت پذیرش تو از آدم‌ها، ـدرست همون شکلی که هستن ـ دنیای جالبی وجود داشته باشه که تو ازش بی خبری؛ کسی چه می‌دونه.
Tuesday. March 7, 2017. 08:28 P.M
17 اسفند 1395
07MAR
+
هنوزم وقتی تایم‌های Break وسط کار، روی لبۀ پشت بوم می‌شینم و چای و قهوه‌ای می‌خورم، به خودم می‌گم که این همه آرامش، آفتاب دلچسب و بارون‌های دلپذیر، با صدای پیانوی آقای همسایه ته بن‌بست خلوت، قطعا یکی دیگه از خوش‌شانسی‌های بامزۀ زندگی منه.
پ.ن: اغلب وقتی به این مرحله از گفتمان بی‌نظیرم می‌رسم، یه بی‌ادبی اون دور و برها هست که اضافه کنه: البته اگر به تحلیل داستان و انیمیشن دیدن هم بشه گفت کار کردن! : ))
خب… انکار نمی کنم که قدری عجیبه؛ اما به هر حال بعضی‌ها هم اینطوری زندگی می‌کنن دیگه! لول
Tuesday. March 7, 2017. 07:44 P.M
17 اسفند 1395
03MAR
+
همیشه قبل از اینکه سراغ پژوهش جدیدی برم، چند روزی زمان می‌ذارم، به کلیتش فکر می‌کنم و از اونچه که قراره خلق بشه، لذت می‌برم؛ با ایده‌ای که قراره بهش شکل حقیقت بدم، چند وقتی خوش می‌گذرونم.
وقتی همه چیز اونقدر روشن و هیجان‌انگیز شد که تونستم براش آینده‌ای تصور کنم، به خودم می‌گم: آهان! حالا دیگه وقتش رسیده!
این یکی قراره پر از موسیقی و شعر و ترانه باشه.
کاملا امیدوارم که اینبار هم برای بزرگ کردنش، به قدر کافی زمان داشته باشم.
Friday. March 3, 2017. 01:57 P.M
13 اسفند 1395
02MAR
+
.می‌گن که…
طی مسیر طولانی ونک تا تجریش و برعکس؛ 4.5 کیلومتر راه و هوای ابر و نوشیدنی‌های گرم بین مسیر، کوه‌های پربرف، یاسوناری و ریونوسکه و اوگاوا، یه مشت گپ با دل فرصت، آبی آسمانی و خیابون ولیعصر، قطعه‌های گاه و بی‌گاه روی نیمکت‌های برِ خیابونِ پارک ملت و البته کلاغ‌هاش. چی از این بهتر و بامزه‌تر؟
پنجشنبۀ لذت بخشی که با فاطمه گذشت.
من به پیاد‌ه روی‌های طولانی مدت و گپ‌های بین مسیر واقعا علاقه دارم. راستش به نوعی برام خاطره‌انگیز هم هست.
~So damn refreshing and pleasant
Thursday. March 2, 2017. 07:51 P.M
12 اسفند 1395
01MAR
+
بعضی وقت ها لذتی که در زل زدن به ترک دیوار هست، در هیچ چیز دیگه نیست.
Wednesday. March 1, 2017. 08:53 P.M
11 اسفند 1395
01MAR
+
و از شوق، چیزی به ایستادنش نمونده بود…
Wednesday. March 1, 2017. 12:19 A.M
11 اسفند 1395
27FEB
+
– این مستاجرهای صابخونه مسلکتون رفتن یا نه؟:دی من نیاز دارم با اتاقت تجدید میعاد کنم! =))
+ رفتن رفتن! بی ادب ها! XD
– ها خوبه Thumb up* XD*
و این یعنی… Itoshii آذرم داره میاد ایران.
: )
…P.S: Kore wa ne, shampoo to body soap to, Usagi san no nioi
Monday. February 27, 2017. 12:51 P.M
9 اسفند 1395
26FEB
+
اینکه تو به استاد تازه کار و صادق گروهت اعتماد کنی و باهاش پایان‌نامه برداری، و بعد این آدم در عرض هشت ماه آنچنان رشد کنه که اول به مقام هیات علمی و بعد به مدیریت گروه ارتقا وضعیت پیدا کنه، اگر اسمش خوش‌شانسی نیست؛ پس چیه؟
این یعنی یه روز صاف و صوف و خوش‌ترکیب؛ طبق برنامه! همون چیزی که اغلب انتظارش رو دارم.
Sunday. February 26, 2017. 02:24 P.M
8 اسفند 1395
25FEB
+
در حالی که کنار دستم رو به آرومی با سرش تماس میدم، با لحن سرزنش آمیزی می‌پرسم: «پس چرا از یکی کمک نمی‌گیری دخترک؟»
گریه می‌کنه.
فکر می‌کنم که «هنوز همونقدر کیوت»؛ یاره‌یاره کنان لبخند می‌زنم و صبر می‌کنم تا بند بیاد.
* پیشنهاد ملاقات‌هایی که انتظارش رو نداری؛ پنجشنبۀ خوشایندی بود که با کوهایی قدیمی گذشت…