なんくるないさ

…Knock, and it shall be opened unto you!

「Matthew 7.7」

 

Friday. Feb 08, 2019. 09:10 P.M

19 بهمن 1397

پشت هر جمله‌ای یک تفکر هست؛ اما پشت هر داستانی لزوما یه ایدئولوژی وجود نداره. این نحوۀ نگرش نسبت به داستان‌ها جدا روا نیست.

Wednesday. Feb 06, 2019. 11:02 P.M

17 بهمن 1397

شاید ندونید، ولی از خوش‌شانسی‌های زندگی آدم، یکی هم می‌تونه این باشه که برای ساختن دوران مهم و ماندگار زندگیت، از قضا قطعه‌های بیاد‌ماندنی و خوش‌ساختی دم دست داشته باشی.

Wednesday. Jan 30, 2019. 04:23 P.M

10 بهمن 1397

過去を許せるように

明日を愛せるように

…

Monday. Jan 28, 2019. 00:06 A.M

8 بهمن 1397

داشتم پست ششم ژانویه رو می‌خوندم که باز یادش افتادم و حسابی با خودم شاد شدم. اصولا نمی‌شه از حل مساله حرف بزنم و یادی از نگار نکنم. خاطرم هست کوچیکتر که بودیم نگار چندان از جزئیات کامپیوتر و ویندوز سر در نمی‌آورد. به خودش زحمت خوندن پیام‌های سیستم رو هم نمی‌داد! ولی اغلب یکطوری کارهاش رو انجام می‌داد؛ البته خوب که فکر می‌کنم هنوز هم در بعضی موارد تغییر زیادی نکرده و نکتۀ ماجرا به نوعی شاید همین باشه لول خوب خاطرم هست که آخرین بار ازش پرسیدیم؛ «خب! چکار کردی با ویندوز؟ چطور راهش انداختی؟» با یک قهقهۀ بزرگ که مخصوص خودشه جواب داد «هیچی! همه رو Ok Ok کردم رفت! =)) حل شد!» و اگر از من پرسیده باشید، این الان به عنوان یک طریقت سند خورده به نام نگار. اوکی اوکی! lol

یعنی یک چنین خواهر معرکه‌ای دارم من! می‌دونید چی می‌گم؟ به معنای واقعی کلمه فوق‌العاده.;-)

Saturday. Jan 26, 2019. 10:40 P.M

6 بهمن 1397

کف دست راستم درست زیر انگشت اشاره، نقطه‌ای هست که هر بار دستم رو می‌شورم، احساس دردی مبهم به سراغم میاد. اونجا هیچ چیز نیست. اما چند سال قبل زخم عمیقی برداشته بود که مدت زمان درازی طول کشید تا کاملا خوب شد.

حین شستن دست‌هام، گاهی به این موضوع فکر می‌کنم که مثال‌های کلیشه‌ای تا چه اندازه می‌تونن جزئی از زندگی روزمره‌ت باشن.

Friday. Jan 25, 2019. 11:46 P.M

5 بهمن 1397

ـ فرمودین صبر می‌کنین که!

+ نگفتم که تا ابد!

Wednesday. Jan 23, 2019. 11:32 P.M

3 بهمن 1397

تجربه واقعا دیدگاه جدیدی به آدم میده. باید تجربه‌ش کرده باشی تا بفهمی، که انتظار لزوما سخت نیست؛ بلکه می‌تونه قسمت خوب و لذت‌بخش از هر ماجرایی باشه.

Monday. Jan 14, 2019. 12:46 P.M

24 دی 1397

می‌گه «در این لحظه اینقدر احساس پشیمونی دارم که برای تعطیلات ژانویه نیومدم ایران! هی به خودم دلداری می‌دم که عید دو ماه دیگه‌ست.»

جواب می‌دم «اینقدر دلم صبحونۀ دو نفرۀ رئیس می‌خواست که نگو!»

در حالی که از تصور میز صبحانه لبخند می‌زنم، گوشی رو می‌ذارم کنار. با خودم فکر می‌کنم که هنوز در مورد جرقۀ اخیرم چیزی بهش نگفتم.

Wednesday. Jan 09, 2019. 11:56 P.M

19 دی 1397

 

جدیدا متوجه شدم که مطابق با معیارهای Mizuki Sensei قد یه Obake از carefree lifestyle لذت‌بخشی برخوردارم. =)) دانشگاه که نمی‎رم، تو فصل امتحانات امتحان ندارم؛ سر کار هم که نمی‌رم؛ بلکه هر ماه حقوقم رو می‌ریزن به حسابم. :پی

試験も何もない！:D

پ.ن: چرا؛ خوب که دقت می‌کنم، هنوز می‌تونم بمیرم. lol

Tuesday. Jan 08, 2019. 10:07 P.M

18 دی 1397