هر بار که اتفاق تلخی میافته، هر بار که اخبار بینهایت ناخوشایندی رو میشنوم، به نحوی با روندنشون گوشۀ ذهنم، به خودم میگم که باید به زندگی عادی برگشت. بعدش حس میکنم که بخشی از انسانیتم رو از دست دادم. یه تیکهش رو یه جا پشت سر جا گذاشتهم. هر بار بالاخره زندگی باید جلو بره و من مسئول تمام تلخیهای جهان نیستم؛ اما حقیقت اینه که، هر روز کمتر از روز قبل انسانم.
پ.ن: به بهانۀ هفتههای همزادپندارانه با 『Eighty Six』
Sunday. May 23, 2021. 03:30 P.M
2 خردادماه 1400