چی مردم رو مجبور میکنه که بعد از شنیدن جملاتی مثل «چقدر امروز خوش تیپ شدی!»، یا مثلا «هپی برثدی!♪ اینم کادوی تولدت~» بالافاصله بگن «تو هم همینطور!» یا «تاریخ تولدت کیه؟»
چرا هیچوقت نمیشه بگن «واقعا اینطوره؟» یا «مرسی که به یادم بودی!» و آدم رو با این حس افتضاح که «فکر میکنن اگر همون موقع درجا محبتت رو از روی تکلیف و ادب جبران نکنن خیلی زشت میشه»، رها نکنن؟!