بدین سان شادی زندگی برای من در همین نخستین جرعۀ معطر و سوزان، در همین اکسیر شیر و قهوه و گندم خلاصه میشود.
از طریق همینهاست که آدمی با چراگاههای آرام و قهوهزارهای مرزهای دور و خرمنهای گندم، مرتبط میشود و از طریق اینها با تمام زمین پیوند برقرار میکند.
«زمین انسانها»
آنتوان دوسنت اگزوپری
پ.ن: داشتم به غازهای مهاجرِ بالای سرم نگاه میکردم، که یاد این بریده افتادم…