+

آدما تا یه سنی احساس بخصوصی نسبت به جمع های دوستانه شون دارن و شاید خیلی سخت باشه که بخوان بپذیرن خیلی وقتها تنها مشتی خاطره و حسی نوستالژیک رو قراره با خودشون به آینده ببرن؛ حقیقت اینه که همه چیز به ناچار یه روز تغییر می کنه و تو باید بپذیری اینو. پذیرشش هم چیزی جز این نیست که تا وقتی میتونی، به تمامه لذتش رو ببری و وقتی تموم شد، با لبخند بپذیریش و رهاش کنی که بره…