…

بچه که بودم یکی از سرگرمی‌های بسیار مورد علاقه م این بود که اوپینگ و اندینگ تم سریال‌ها رو روی نوار کاست ضبط کنم. اگر بی‌کلام و مورد علاقۀ خاصم هم بودن، که چه بهتر!

یه ضبط صوت داشتیم که حسابی بزرگ و سنگین بود. مدام خروکش می‌کردمش سمت تلویزیون، بعد کمین می‌کردم که آخرش بشه؛ یا اینکه سریال شروع بشه و من اون قطعه آهنگ رو ضبط کنم.

همین چند وقت اخیر فهمیدم که یکی از دوستان، نسبتا با این عادت قدیمی آشناست. اون وسط‌های گفتگو اضافه کرد که «و هیچوقت هم آهنگ رو تا ته نمی‎داد!»
لول. چقدر این حس برای من آشنا و خوشایند بود. ناخوداگاه خنده‌م گرفت از این حرف؛ و واقعا هم همینطور بود. هیچوقت هم نتونستم اندینگ فلوت آیریش The Adventures of Black Stallion رو تا انتها ضبط کنم.

خیلی از اون روزها می‌گذره. و این عادت OST دوستی هنوز در من باقیه.
و چقدر لذت بخشه، گوش دادن برای N امین بار به OST هایی که محبوب دوران کودکیم بودن؛ و البته؛… هنوز هم… ; )