نمی دونم چرا مردم اغلب نمی تونن این واقعیت رو باور کنن که اگر مثلا یک روز گرم بهاری تمام دفتر رو به صرف بستنی قیفی مهمون کنی، می تونی هیچ دلیل و انگیزۀ بخصوصی برای این حرکتت نداشته باشی.
به شخصه هیچوقت برای انجام کارهایی که به هر علت خوشحالم می کردن، نیازی به بهانه نداشتم؛ و این رو بارها گفتم؛ هیچ کس بابت کارهایی که من محض خاطر دل خودم برای دیگران انجام میدم، به من مدیون نیست. به تصورم که مردم برای اینکه در حق هم مهربون و دلشاد باشن، یکذره زیادی به دلیل نیاز دارن.