میگن که…
طی مسیر طولانی ونک تا تجریش و برعکس؛ 4.5 کیلومتر راه و هوای ابر و نوشیدنیهای گرم بین مسیر، کوههای پربرف، یاسوناری و ریونوسکه و اوگاوا، یه مشت گپ با دل فرصت، آبی آسمانی و خیابون ولیعصر، قطعههای گاه و بیگاه روی نیمکتهای برِ خیابونِ پارک ملت و البته کلاغهاش. چی از این بهتر و بامزهتر؟
پنجشنبۀ لذت بخشی که با فاطمه گذشت.
من به پیاده رویهای طولانی مدت و گپهای بین مسیر واقعا علاقه دارم. راستش به نوعی برام خاطرهانگیز هم هست.
~So damn refreshing and pleasant





.