و در نهایت اون آدمها هرگز به معنای واقعی کلمه نجات پیدا نکردن؛ رها نشدن، و حتی هیچوقت طرف دیگۀ گفتگوهاشون رو ملاقات نکردن…
چون واقعیت اینه که زندگی سرشار از امیدهای بیسرانجام، اضطرابهای بیپایان، رنجهای بیتسلی، تلاشهای بینتیجه، ظلمهای بیعقوبت، نیکیهای بیبازگشت و پرسشهای بیپاسخه.
تو اینها رو میدونی و به هر حال به تلاش در مسیرت ادامه میدی. به خاطر تمام اون چیزهای کوچکی که شادت میکنن، تجربههای هیجانانگیزی که قراره یه روزی پشت سر بذاری، دنیاهای نادیدهای که انتظارت رو میکشن؛ به خاطر تمام آدمهایی که کنارت ایستادن؛ دوستشون داری و دوستت دارن.
و تو میدونی که به خاطر وجود تمام این چیزها، زندگی موهبتیه که تا آخرین لحظه ارزش مبارزه کردن رو داره.
پ.ن: به بهانۀ آخرین خوشگذرونیهای این فصلِ من با انیمۀ 『Eighty Six』
Sunday. June 20, 2021. 05:56 P.M
30 خردادماه 1400