امروز مجبور شدم از شست پام عذرخواهی کنم.
مطمئن نیستم ناخن گرفتن جز کارهایی باشه که مردم اول صبح انجام میدن؛ اما قطعا جز اولین کارهایی بود که مجبورم کرد اول صبح دوم فروردین ماه از انگشت شست پام معذرت بخوام.
بعد از چند وقتی، تصمیم گرفتم کمی کوتاهش کنم که متوجه شدم زیر لاک بنفشرنگ، خیلی خوشحال به نظر نمیرسه. کمی به داخل متمایل شده بود و احتمال میدم که به خاطر فشار طولانی مدت کفش بوده باشه؛ به علاوه مقداری ناهموارتر از قبل به نظر میرسید. به هر حال سرمای شش ماه گذشته و پوشش مداوم پاها کار خودش رو کرده بود؛ اما در هر صورت این سطح از بیتوجهی هم جدا نوبر بود برای خودش.
یه تقویت کننده ناخن سفارش دادم و کمی با انگشتهام وقت گذروندم. دو ساعت بعد یه یادداشت به باقی یادداشتهای سال جدید روی دیوار اضافه شده بود تا فراموش نکنم که اولین عذرخواهی سال 99 رو به خودم بدهکار بودم.
Saturday. March 21, 2020. 02:03 P.M
02 فروردین 1399