شخصا بر این باورم که قابلیت نوشتنـنه صرفا داستاننویسیـ بلکه نوشتن انواع و اقسام گونههای ادبی درست مثل انواع شاخههای هنر، نیازمند مقدار قابل توجهی استعداد ذاتیـه.
بر فرض مثال من میتونم برای شما ساعتها از اصول داستاننویسی، کهن الگوها، نظریههای روایت، اصول درام و چه و چه قصهها بگم؛ ولی واقعیت اینه که با اینها نمیشه داستان نوشت. با اینها صرفا میشه قدرت ذاتی داستاننویسی شما رو اگر که وجود داشته باشه تقویت کرد، و یا داستانی که بر اساس این استعداد خلق شده رو از هم باز کرد و نگاهی به محتویاتش انداخت.
تجربۀ پانزده سالۀ من حداقل این رو به من میگه: که داستان یک «روایت خلاقانهست» و نوشتنش حقیقتا کار هر کسی نیست.
پ.ن: به بهانۀ نقد و بررسیِ آثار اولین دیزاتن کمیک و مانگا.