کومامونی که چند روزه از کمد اتاق بغلی، سر از اتاقم درآورده رو تکیه دادم به گوشۀ چپ اسکرین لپتاپ و در حالی که هنـــــوز کنار پنجره دارم از خنکای بارون دو روز پیش لذت میبرم، با یه مقالۀ جدید خوش میگذرونم. هر از گاهی تلاش میکنم روی آیکن فولدرِ تسکبار که پشت کومامون مخفی شده، کلیک کنم و یکی درمیون بجاش منوی ویندوز میاد بالا! : ))
و این زندگی یکجانشینیِ پای لپتاپ که قراره تا سر ددلاین با همین دنده بره جلو، به این ترتیب مقداری متنوع و بامزه شده.
پ.ن: بگمونم داور سوم مقالۀ قبلی رو Jikininki خورده باشه. lol