اگر توی یکی از دستهات به جای پنج تا انگشت، سه تا انگشت داشته باشی، عدهای از مردم سعی میکنن به رسم ادب نقصت رو به روت نیارن. برای تو؟ خب؛ به هر صورت بیاهمیت نیست. بقیه البته به اندازۀ تو اهمیت نمیدن. اما عدهای اگر خودشون رو بهت نزدیک احساس کنن، امکان داره بیاونکه نظرشون رو پرسیده باشی بهت بگن عیبی نداره! قرار نیست همه آدمهای دنیا پنج تا انگشت داشته باشن. تو با سه انگشت هم قشنگی.
بعد تصور کن که میری و دو تا انگشت میکاری. فرض محال که نیست! عدهای که عضو گروه دوم هستن، احتمالا مجددا بی اونکه نظرشون رو پرسیده باشی، اینبار بهت میگن چقدر خوب و قشنگ شدی! چی بود قبلا اون شکلی با سه تا انگشت!
اونها نمیتونن این واقعیت رو بفهمن که حال توی نوعی با پنج تا انگشت چطور میتونه از این حرف زیر رو رو بشه؛ در حالی که حالت پیش از این هرگز تو دورانی که تنها سه تا انگشت داشتی، اینطور از اظهارنظر نطلبیدۀ آدمها، زیر و رو نشده بود!
پ.ن: من سه انگشتی نیستم؛ این فقط یه استعاره بود از مشاهدات شخصی من در مورد بخشی از عدم حساسیت آدمها در مقابل دردها و مشکلات دیگران.
پ.پ.ن: یکبار هم دوستی پرسید که چرا تشبیه و استعارههای من همهش با ششانگشت و سهانگشت جلو میره. لول راستش فکر نمیکنم که اونقدر تعدادشون زیاد بوده باشه؛ اما شاید دلیل اشاره به این موضوع، این واقعیت باشه که وقتی کلاس سوم دبستان بودم، یه همکلاسی انتقالی داشتم که دست راستش سه تا انگشت بیشتر نداشت. به نظرم میاد که او تو ضمیر ناخودآگاه من اولین مورد ثبت شده با مفهوم «نقصان» بوده باشه. خاطرم هست که تا مدتها به حرفهای معلم، رفتار همکلاسیها و واکنش بچهای که با بقیه متفاوت بود، فکر میکردم.
Sunday. February 06, 2022. 10:22 P.M
17 بهمنماه 1400