بعضی از قطعهها هم هستن که تو رو یاد بعد از ظهر یه عصر بهاری میندازن. یه بعد از ظهری که زیر آفتاب کمرنگ فروردینماه و نسیم خوشایندش، نچندان دورتر از ترمینال تاکسیرانی ایستادی نزدیک خط عابر پیاده و منتظری که چراغ سبز بشه. از اون بعد از ظهرها که وقت گرفتن تاکسی داری به فصل اول پایاننامه و هماهنگی با استاد سوپروایزرت فکر میکنی.
همینقدر ساده و خوشمزه.;-)
零れ落ちた君の涙は」
「やがて空に虹を描くよ
少し照れたように貴方がくれた
あの日の言葉 今でも胸に
「晴れ色メロヂー」
Friday. March 5, 2021. 11:03 P.M
15 اسفندماه 1399