یک چیزی وجود داره به نام حس طنز. این حس کاملا یه چیز شخصیه و هیچ حالت نوعی نداره؛ اما از اون جهت به یک همچین حالتی گفته میشه طنز، که احتمالا میتونه قریب به اتفاق مردم رو بخندونه. در نتیجه ممکنه نکتهای که باعث روده بر شدن یه آدم از خنده میشه، گوشهی لب منم نتونه تکون بده، و البته برعکسشم دیده شده که من برای یه نکتهی خوشمزه دارم کف اتاق غلت میزنم و یکی دیگه اصلا علت خندهی منو درک نمیکنه.
***
پ.ن: این روز ها او وی ای های دارکر دن بلک رو میبینم و عجیبه که چقدر این داستانهای 20 دقیقه ای دو تا کاراکتر ِ تنها برای من جالبه. احتمالا به این خاطر باشه که با شخصیتشون و اصل داستان تناقض زیادی داره.
پارادوکسها گاهی وقتها عجیب جالبن!
Friday. Jun 11, 2010. 09:50 P.M
21 خردادماه 1389