یکی از خوبیهای نگه داشتن تقویمهای قدیمی، از قضا اینه که میتونی مدتها بعد بهشون نگاهی بندازی و از عملکرد خودت یه چیزهایی یاد بگیری. داشتم به تقویم سال 2018 نگاه میکردم؛ مشخصا به تقویم روزانهای که همیشۀ خدا به دیوار دارم و پر از جرئیات ریز و درشتـه.* روی یکی از روزهای اوائل دسامبر نوشته بودم «تا امروز باید پروندۀ قضیۀ X بسته شده باشه» و خوب به خاطر دارم که این یادداشت رو یکماه قبل از ماه دسامبر نوشته بودم؛ برای پروندهای که نهایت کنترلم روش 20 درصد بود.
وقتی قضیۀ کذایی به سرانجام رسید، مثل هر روز دوباره به تقویم سر زدم؛ هنوز 15 نوامبر هم نشده بود…
***
برای آدم greedy مثل من که سکون حوصلهش رو سر میبره و کمتر به چیزی راضی میشه، هر جشن و اتفاقی یه فرصته برای مارک کردن تقویم و برنامهریزیهای جدید. وقتی برگشتم ایران، خاک یکی دو تا پروندۀ قدیمی رو گرفتم و نسبت به چندتایی، ارزیابیهای جدید انجام دادم. خوب یا بد، کم یا زیاد، این روزها زندگی با موقعیتهای بسیارِ ترجیح و تصمیمش باز هم شکل متفاوتی به خودش گرفته. هنوز انتهاش رو با قاطعیت نمیبینم؛ اما میدونم که وقت یک رقص جدید فرا رسیده…
* من سه تقویم متفاوت روزانه، ماهانه و سالانه دارم که به طور همزمان ازشون استفاده میکنم.
Sunday. January 12, 2020. 11:15 P.M
22 دی 1398