محض رضای خدا…
یعنی میخوام از فرط کسالت زمین دهن باز کنه من برم توش گم و گور بشم؛ مثلا وقتی یکی در مورد کودک درونش شروع میکنه به سخنرانی کردن و من شدیدا با خودم میجنگم که زیاد تو ذوقش نزنم. خب تو که نمیتونی بدون باز کردن دهنت بچگی کنی، دقیقا برای چی با این همه تظاهر به بچگی گند میزنی به سر و روی قضیۀ کودک درون و میری؟! بین تظاهر به یک عقیده و اعتقاد بهش کلی فاصله هست؛ و تو اگر این رو نمیفهمی، حداقل خوبه که بدونی اغلب آدمها متوجه این مساله میشن.
اینها احیانا مصداق همون جماعتی نیستن که کاملا اصرار دارن تمام lollipop هاشون رو تو خیابون بخورن؟